Łysienie – czynniki związane z wiekiem i zmianami hormonalnymi

Zmiana przedziałka, większa widoczność skóry głowy na zdjęciach czy konieczność częstszego oczyszczania szczotki mogą być pierwszymi sygnałami, że gęstość fryzury uległa zmianie. Takie obserwacje nie przesądzają jeszcze o przyczynie, ale pomagają określić, kiedy problem stał się zauważalny i jak bardzo szybko postępuje. Wypadanie włosów często przebiega stopniowo, przez co nieprosto wycenić jego skalę na bazie codziennych obserwacji.

Włosy przechodzą kolejne etapy wzrostu, spoczynku i wypadania, dlatego pewna ich ilość pozostająca na ubraniu lub w trakcie mycia jest zjawiskiem naturalnym. Większą uwagę zwraca sytuacja, w której zmienia się nie tylko liczba wypadających włosów, lecz też ich grubość, długość albo wygląd odrastających pasm. Ważne jest też to, czy przerzedzenie obejmuje całą głowę, czy pojawia się w konkretnych miejscach. Warto obserwować linię czoła, okolice skroni oraz czubek głowy, ponieważ zmiany w tych obszarach mogą rozwijać się niezależnie od siebie. Ocena oparta wyłącznie na ilości włosów widocznych po jednym myciu bywa myląca. Znaczenie mają wcześniejsze odstępy między myciami, sposób czesania, długość włosów i ich podatność na uszkodzenia mechaniczne.

Nie właściwie każde łysienie zaczyna się od wyraźnych prześwitów. Czasem pierwszą zmianą jest stopniowe zmniejszanie grubości pojedynczych włosów, które z czasem stają się krótsze i mniej widoczne. Taki przebieg może występować przy łysieniu związanym z działaniem hormonów i predyspozycjami genetycznymi. Inny obraz pojawia się wówczas, gdy utrata owłosienia ma charakter nagły i obejmuje wyraźnie odgraniczone obszary. Możliwe przyczyny obejmują w głównej mierze choroby zapalne, zaburzenia odporności, infekcje skóry oraz silne obciążenie organizmu. Zdarza się również, że wzmożone wypadanie pojawia się po kilku tygodniach albo miesiącach od gorączki, zabiegu operacyjnego, porodu lub znacznej utraty masy ciała. Opóźnienie utrudnia powiązanie objawów z konkretnym wydarzeniem, w szczególności jeżeli już w międzyczasie zmieniło się kilka elementów codziennego funkcjonowania. Nie trzeba również pomijać wpływu leków, ponieważ niektóre z nich mogą oddziaływać na cykl wzrostu włosów. Samodzielne odstawianie przepisanych preparatów nie jest właściwym sposobem sprawdzania takiej zależności. Jeżeli już problem pojawia się szybko, towarzyszy mu ból, nasilone zaczerwienienie, strupy albo wyraźne ogniska bez włosów, potrzebna jest ocena lekarska, a nie jedynie zmiana kosmetyków.

W codziennej pielęgnacji łatwo pomylić osłabienie włosów z ich wypadaniem. Uszkodzona łodyga może pękać na różnych wysokościach, przez co fryzura wygląda na rzadszą, mimo że problem nie dotyczy bezpośrednio cebulek. Częste użytkowanie prostownicy, intensywne rozjaśnianie, mocne pocieranie ręcznikiem i rozczesywanie splątanych pasm mogą zwiększać łamliwość. Znaczenie ma również sposób upinania włosów. Długotrwałe napinanie ich u nasady może prowadzić do stopniowego przerzedzenia, w szczególności wzdłuż czoła i skroni. Gdy pojawia się tracenie włosów, warto zatem przyjrzeć się bliżej nie tylko produktom stosowanym na skórę głowy, niemniej jednak też powszechnym czynnościom wykonywanym mechanicznie. Ważne jest rozróżnienie, czy na końcu wypadającego włosa widoczna jest zgrubiała końcówka, czy też pasmo jest przerwane i ma nierówną długość. Sama obserwacja nie pozwala postawić rozpoznania, lecz może pomóc opisać problem podczas konsultacji. Też dieta wymaga indywidualnej oceny. Długotrwałe niedostarczanie adekwatnej ilości energii, białka albo wybranych składników odżywczych może wpływać na wzrost włosów, niemniej jednak przyjmowanie suplementów bez rozpoznania niedoboru nie zawsze jest uzasadnione. Nadmierne ilości niektórych składników też mogą wywoływać niekorzystne skutki.

Podczas oceny kłopotu trycholog może zebrać informacje o czasie trwania objawów, sposobie pielęgnacji, przebytych chorobach i zmianach w codziennych nawykach. Oględziny skóry głowy a także badanie w powiększeniu pomagają określić rozmieszczenie przerzedzeń, stan ujść mieszków i różnice w grubości włosów. Oczywiście nie każdy obraz pozwala jednakże na uwarunkowanie przyczyny bez dodatkowych badań. W współzależności od objawów potrzebna może być konsultacja dermatologiczna albo lekarska, zwłaszcza gdy podejrzewa się chorobę ogólnoustrojową, zaburzenia hormonalne lub stan zapalny. Zakres badań powinien wynikać z zebranych informacji, a nie z jednego uniwersalnego zestawu wykonywanego u każdej osoby. Przydatne bywają zdjęcia realizowane co kilka tygodni w podobnych ustaleniach, ponieważ pozwalają porównać szerokość przedziałka i widoczność skóry w tych samych miejscach. Warto zapisywać też moment pojawienia się zmian oraz wydarzenia zdrowotne, które poprzedzały ich rozwój. Ocena postępów wymaga czasu, gdyż wzrost włosów jest procesem powolnym, a krótkotrwałe wahania nie za każdym razem odzwierciedlają stateczną modyfikację. Interpretując obserwacje, należy uwzględniać zarówno stan skóry głowy, jak i ogólny stan zdrowia, ponieważ tożsamy wygląd fryzury może wynikać z różnorakich przyczyn i wymagać odmiennego postępowania.

Sprawdź: trycholog Radom.